Answer ( 1 )

  1. LHC deneyleri
    Büyük Hadron Çarpıştırıcısı (LHC) ‘deki yedi deney, hızlandırıcıdaki çarpışmaların ürettiği sayısız parçacıkları analiz etmek için detektörleri kullanır. Bu deneyler, dünyanın her yerindeki enstitülerden bilim adamlarının işbirliğiyle yürütülüyor. Her deney farklıdır ve dedektörleri tarafından karakterize edilir.

    Bu deneylerin en büyüğü olan ATLAS ve CMS, mümkün olan en geniş fiziği araştırmak için genel amaçlı dedektörler kullanır. Bağımsız olarak tasarlanan iki dedektöre sahip olmak, yapılan yeni keşiflerin çapraz onayı için hayati önem taşımaktadır. ALICE ve LHCb, belirli fenomenlere odaklanmak için uzmanlaşmış dedektörlere sahiptir. Bu dört dedektör, LHC halkasındaki büyük mağaralarda yeraltında oturmaktadır.

    LHC’deki en küçük deneyler, “ileri partiküller” üzerine odaklanan TOTEM ve LHCf’dir – ışınların çarpışmasıyla başa çıkmak yerine birbirlerini fırçalayan protonlar veya ağır iyonlar. TOTEM, CMS etkileşim noktasının her iki tarafında bulunan dedektörleri kullanır, LHCf ise LHC ışın hattı boyunca ATLAS çarpışma noktasının her iki tarafında 140 metre mesafede bulunan iki detektörden oluşur. MoEDAL, manyetik monopol olarak adlandırılan bir varsayımsal parçacık aramak için LHCb’nin yakınında bulunan detektörleri kullanır.

    LHC olmayan deneyler
    CERN’deki araştırmanın ana odağı son yıllarda LHC’ye doğru hareket ederken, diğer hızlandırıcı ve tesislerdeki tesis içi ve dışı deneyler, laboratuvar faaliyetlerinin önemli bir parçası olmaya devam etmektedir.

    “Sabit hedef” deneylerinde, hızlandırılmış parçacıkların bir demeti, kendi kendini algılama sisteminin bir parçası olabilen bir katı, sıvı veya gaz hedefine yönlendirilir. Hadronların yapısına – kuarklardan yapılan parçacıklara – bakan PUSULA, Super Proton Synchrotron’dan (SPS) kirişler kullanır. NA61 / SHINE, kiriş parçacıklarının sabit hedeflerle çarpışmalarında hadronun özelliklerini inceler. NA62, SPS’den gelen protonları kullanarak, nadir görülen çürüme çürümelerini inceler. DIRAC, Proton Synchrotron’daki (PS) kuarklar arasındaki güçlü gücü araştırıyor. CLOUD deneyi, kozmik ışınlar ve bulut oluşumu arasındaki olası bir bağlantıyı araştırıyor. ACE, AEGIS, ALPHA, ASACUSA ve ATRAP, Antiproton Decelerator’dan tüm antiprotonları kullanırken, CAST deneyi, hızlandırıcılarda değil Güneş’ten gelen çarpışmalardan gelen hipotetik parçacıklar arıyor.

    CERN’deki deneysel tesisler arasında Radyoaktif İyon Işınlama tesisi (ISOLDE) ve nötron uçuş süresi (nTOF) bulunmaktadır.

    Bu farklı araştırma programı, CERN’in fizik, kaonlardan kozmik ışınlara ve Standart Modelden süpersimet’e kadar geniş bir yelpazeyi kapsamasını sağlar.

Leave an answer